미끼' •
[The Son of Coul] : 1. Someday dreams
posted on 29 Jul 2012 01:32 by catthamon directory Fiction, Entertainmentรถแอคคิวร่ารุ่น ZDX สีดำเงา รุ่นพิเศษที่ผลิตโดยเฉพาะเพื่อหน่วย S.H.I.E.L.D เคลื่อนมาจอดที่หน้าตึกฐานของหน่วย ประตูเปิดออก เจ้าของรถรูปร่างสันทัดแต่แข็งแรงสวมแว่นตาดำกับสูทดำตัดอย่างดีก้าวลงมาเก็บกุญแจรถกับแว่นตาดำลงระเป๋ากางเกง เขาเดินเข้าฐานพลางติดบัตรประจำตัวสีส้มของหน่วยที่กระเป๋าเสื้อซ้ายของเขา [Agent Phil Coulson J. : Level 7]
เขาเดินไปที่ล็อคเกอร์ของตัวเอง กดปุ่มตามเลขพาสเวิร์ดของเขาลงบนจอไฮเทคที่ติดตั้งบนล็อคเกอร์เหล็กสีดำแล้วอึดใจหนึ่งล็อคเกอร์ก็เปิดออก เขาจัดเรียงการ์ดวินเทจกัปตันอเมริกาของเขาทุกใบให้เป็นระเบียบเหมือนอย่างที่ทำทุกที ‘สักวันนะ’ ฟิลบอกตัวเองในหัวถึงแม้ว่าคนอื่นจะพูดอย่างไร เขาก็ไม่เคยฟัง และยังเชื่อมาตลอด…. เชื่อว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นจริง ไม่ใช่แค่ภาพยนต์จากม้วนเทปเก่าๆ ไม่ใช่แค่เรื่องที่กุขึ้นมา แต่เป็นเรื่องจริง….กัปตันอเมริกา…มีตัวตนจริง
“เข้าบ้านได้แล้วฟิล อาหารเสร็จแล้วจ้ะ!” เสียงของหญิงสาวผู้เป็นแม่เรียกลูกชายวัย 10 ขวบของตนที่วิ่งเล่นอยู่นอกบ้านพร้อมฝาถังขยะที่ถูกเพ้นท์เป็นลายเหมือนโล่ของกัปตันอเมริกา “ครับแม่!” เสียงของเด็กชายตอบกลับมา
ฟิล โคลสันจำช่วงเวลานั้นได้ตลอดเวลา เขายังฝัน…เหมือนที่ยังฝันตั้งแต่เด็กอยู่เสมอมา…
“ตรงเวลาเหมือนเคยนะฟิล…อ้อแล้วก็! ผ.อ.ฟิวรี่เลื่อนประชุมมาเป็นตอนบ่ายครึ่ง” เสียงของสาวหุ่นเพรียวสวยในชุดบอดี้สูทสีกรมท่าของหน่วยดังมาจากข้างหลัง ผมสีน้ำตาลเข้มเข้ากับดวงตาสีฟ้าสวยของเธอถูกมัดเป็นมวยเก็บเรียบร้อย แต่หน้าม้าปรกลงมานิดหน่อยพอดีกับโครงหน้า “ซึ่งก็คืออีกสิบห้านาทีนี่แหละ” เธอยกนาฬิกาขึ้นดู
“ทราบแล้วครับ เอเจนท์ ฮิลล์” เขาหันไปตอบพร้อมยิ้ม ….ยิ้มที่น่าเอ็นดูของเขาที่ใครๆก็พูดถึง… เขาหันกลับมาหยิบของที่ไม่จำเป็นเก็บใส่ล็อคเกอร์ คว้าแฟ้มงานที่ปกเขียนว่า The Avengers Initiative แล้วปิดมันลง เสียงของเครื่องยนต์ไฮเทคในตัวล็อคเกอร์ทำงาน ส่งเสียงก็อกแก๊กแสดงให้ทราบว่า มันล็อกแล้ว
มันเป็นความฝันลมๆแล้งๆอีกหนึ่งอย่างของเขา แต่เขาก็ยังเชื่อว่ายังไง...
….สักวันหนึ่งถ้ามีอะไรเกิดขึ้นพวกเขาจะรวมตัวกัน…
....สักวันหนึ่งเมื่อเราต้องการ พวกเขาจะช่วยเรา…
….สักวันหนึ่งพวกเขาจะเป็นทีมที่ดีและโลกก็จะกลับมาสงบสุขอย่างที่ควรเป็น…
“สวัสดีครับ ผมมาจาก Strategic Homeland Intervention Enforcement and Logistics Division” เมื่อหลายเดือนก่อนเขาแนะนำตัวกับมหาเศรษฐีพันล้านตรงหน้าที่ทำหน้าอึ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อหน่วย ในงานเลี้ยงหรูใจกลางแคลิฟอร์เนีย “พวกนายควรคิดชื่อใหม่ให้มันเรียกง่ายกว่านี้นะ” โทนี่ สตาร์ค เล่นมุขกลับมาตามนิสัยของเขา “เรียกสั้นๆว่า SHEILD ก็พอครับ” ฟีลยิ้มตอบ
เขาเดินไปตามทางเดินของตึกเอเจนท์คนหนึ่งเดินตรงมาหาเขา “ไงโคลสัน” เอเจนท์ ซิตเวลล์ทักพร้อมเข้ามาเดินข้างๆเพื่อมุ่งไปทางออฟฟิซที่อยู่ใกล้ๆกัน “ทีนี้เราก็คงเทียบเท่ากันแล้วนะ” เขาพูด พลางจับบัตรประจำตัวใหม่ของเขาที่เพิ่มขั้นมาเป็นระดับ 6 “ฉันพึ่งได้ป้ายใหม่น่ะ…เขาไม่ยอมทำให้ฉันสักที” โคลสันพยามกลั้นหัวเราะเพราะนึกถึงมุขสองวันก่อนขึ้นมา และแล้วซิตเวลล์ก็มองที่ป้ายชื่อของฟิลมองเห็นเลขเจ็ดบนป้าย เขาทำหน้านิ่งเล็กน้อยก่อนหันหน้ากลับไปมองทางเดิน “ก็นึกว่าไม่มีระดับ7ซะอีก” ซิตเวลล์ปล่อยมุข
“นายเป็นเอเจนท์ระดับไหนน่ะ” โคลสันถามขณะที่พวกเขานัดคุยกันในร้านอาหารใกล้ๆหน่วย เรื่องงานที่ผ่านๆมา ความเสียหายในฮาร์เล็ม และอื่นๆ
“ถามอะไรตลกๆ…ก็ระดับ6 เหมือนนายไง” ซิตเวลล์ตอบมาทำหน้าสงสัยที่โคลสันนิ่งเงียบและจ้องเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแบบเดิมตลอด “อะไรไม่เอาน่า มีระดับ7 อีกด้วยหรอ” ซิตเวลล์พูดเหมือนรู้ได้ว่า เขาอยู่ระดับต่ำกว่าโคลสันอีกครั้งอย่างน่าขำ ‘หมอนี่เลื่อนขั้นไวดีแท้’ เขาคิด
ฟิลกับเอเจนท์แจสเปอร์ ซิตเวลล์ทำงานร่วมกันมาหลายงาน ทั้งคู่สนิทกันมาก ถึงแม้จะมีเถียงและไม่เข้าขากันบางทีแต่ทั้งคู่ก็มักจะไปทานอาหารช่วงพักเที่ยง หรือนัดเจอกันทุกทีที่ว่าง ที่ร้านอาหารใกล้ๆหน่วยอยู่บ่อยเพื่อคุยเรื่องงานและภารกิจ
“นายสรุปงานไว้รึยัง เรื่องสตาร์ค เรื่องแบนเนอร์ที่ฮาร์เล็ม แล้วไหนจะเรื่องเจ้าเทพค้อนนั่นอีก”
“เรียบร้อยหมดแล้วล่ะ” ฟิลหยิบแฟ้มขึ้นมาให้ดู
“อาทิตย์ที่แล้วเหนื่อยเป็นบ้า ยังไม่นับวันนั้นนะที่เดสทรอยเยอร์ถล่ม แล้วก็ต้องนั่งคอยเช็คความเปลี่ยนแปลงอยู่รอบค้อนนั่นหน้าคอมพ์ฯหลายชั่วโมงติดๆกันนี่ไม่ตลกเลยจริงๆ” ซิตเวลล์บ่น โคลสันไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่มองแล้วกลับมาเดินตามทางต่อ ทั้งคู่เดินมาถึงออฟฟิซแล้ว ต่างคนต่างแยกเข้าห้องตัวเองไปเก็บของ หยิบเอกสาร และสิ่งของต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมประชุมในอีกสิบนาที
ทุกคนมาถึงห้องประชุมแล้ว เอเจนท์ระดับต่างๆที่รับผิดชอบเรื่อง ผ.อ.ฟิวรี่ ผู้อำนวยการของหน่วยชีลด์ยืนหน้าห้องประชุมด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกึ่งโล่งอก “เราเจอเขาแล้ว…” ผ.อ.ฟิวรี่พูดเสียงหนักแน่น “เมื่อวานมีโทรศัพท์จากหน่วยค้นหาแถบอาร์คติก บอกพวกเราว่าพวกเขาหาเจอแล้ว ร่างของกัปตันอเมริกา” เมื่อได้ยิน หัวใจของโคลสันเต้นรัวไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น อยากจะกระโดดดีใจ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่ากำลังอยู่ในห้องประชุม ส่วนเรื่องเก็บอาการ เขาก็ที่หนึ่งอยู่แล้ว
“ดูอาการแล้วไม่ค่อยดีนัก แต่เรามีทางรักษาอยู่แน่นอน พวกเขาคงจะส่งตัวมาถึงภายในวันพรุ่งนี้ หลังจากนี้ฉันอยากให้เตรียมการแผนไว้ก่อน ฉันแน่ใจว่าถ้าเขาตื่นมาเจออนาคตของยุคเขาทั้งหมดนี่ในคราวเดียว…ไม่ใช่เรื่องดีแน่…” ฟิวรี่พูดต่อ “และโคลสันฉันอยากให้นายดูแลเรื่องนี้” ประโยคนี้ไม่ได้ทำให้เอเจนท์ฟิล โคลสันหัวใจเต้นช้าลงไปมากกว่านี้เลย มันเหมือนฝันที่เป็นจริง ไม่ใช่แค่กัปตันอเมริกามีตัวตันอยู่จริง แต่เขายังได้รับการมอบหมายให้ดูแลเรื่องนี้อีกด้วย
“ครับ ผ.อ.” เอเจนท์โคลสันรับคำ คำสัญญาที่มาจากใจของเขาจริงๆ คำสัญญาที่เขามอบให้เพื่อดูแลฮีโร่ในดวงใจของเขา คำสัญญาที่เขาจะไม่มีวันผิดคำ
การประชุมดำเนินต่อไป ฟิวรี่จัดแจงเรื่องการศึกษาทดลองเทซเซอร์แร็ค ที่ดอกเตอร์อีริค เซลวิกทำงานและดูแลในด้านนี่อยู่ การเตรียมแผนการต่างๆเกี่ยวกับ ดิ อเวนเจอร์ และคิดแผนล่วงหน้าสำหรับรับมือสถาณะการ์ณหลังกัปตันสตีฟ โรเจอร์หายดีจากการถูกแช่แข็งมาเป็นเวลานานหลายสิบปี
โคลสันนั่งฟังในที่ประชุมอย่างตั้งใจ ครั้งนี้ตั้งใจฟังมากกว่าทุกครั้ง เขาเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงตอนนี้กัปตันอเมริกาจะยังไม่ตื่น แต่ในหัวของโคลสัน ก็คิดไปจนถึงเรื่องจะดัดแปลงออกแบบชุดของกัปตันอเมริกาใหม่เป็นแบบไหนไปแล้ว
